Otwórz wybór językaOpen language selection Polski Menu Wyszukaj
PODARUJ

Rozstrzenie oskrzeli

Rozstrzenie oskrzeli

Rozstrzenie oskrzeli to poszerzenie („rozstrzenie”) niektórych odcinków dróg oddechowych. Układ oddechowy wytwarzają normalnie niewielką ilość śluzu (plwociny lub flegmy), który zatrzymuje mikroorganizmy przedostające się do płuc. Śluz ten jest następnie przenoszony do gardła przez drobne włoski na komórkach wyściełających układ oddechowy, znane także jako rzęski, aby zapobiec infekcji. 

Poszerzenie dróg oddechowych występuje w postaci łat, co wynika z uszkodzenia spowodowanego infekcją. Uniemożliwia to skuteczne usuwanie śluzu, co z kolei zwiększa ryzyko dalszej infekcji i zapalenia. Mniejsze układ oddechowy są pogrubione i zwężone z powodu stanu zapalnego i prowadzi to do duszności.

  • Objawy

    Jeśli ma Pan/i rozstrzenie oskrzeli, prawdopodobnie występuje u Pana/i co najmniej jeden z niżej wymienionych objawów:

    • Przewlekły kaszel
    • Nadmierne ilości plwociny, która jest zazwyczaj żółta 
    • Duszność 
    • Wielokrotne infekcje dróg oddechowych i płuc, a w konsekwencji objawy infekcji, takie jak gorączka lub ogólne zmęczenie

     

  • Przyczyny

    Kilka różnych sytuacji może spowodować rozstrzenie oskrzeli, jednakże u niektórych osób przyczyny są niejasne. 

    U osób z określonymi zasadniczymi chorobami genetycznymi, np. mukowiscydozą lub nieprawidłową budową rzęsek [pierwotna dyskineza rzęsek (PCD)], prawdopodobieństwo wystąpienia rozstrzenia oskrzeli jest wyższe, co wynika z natury wytwarzanego śluzu lub problemów z czynnością rzęsek w drogach oddechowych. 

    Choroba ta występuje często u osób z problemami dotyczącymi czynności układu odpornościowego, ponieważ ich organizm nie potrafi zwalczyć infekcji.

    U niektórych osób z POChP, ciężką astmą lub śródmiąższową chorobą płuc może także wystąpić rozstrzenie oskrzeli, które może powikłać chorobę zasadniczą.

  • Profilaktyka

    Wczesna diagnoza może pomóc kontrolować objawy lub opóźnić postęp choroby.  Szczepienia wieku dziecięcego przeciwko krztuścowi i odrze mogą ochronić przed rozwojem rozstrzenia oskrzeli. Zaleca się także regularne szczepienia przeciwko grypie, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo powikłania choroby z powodu infekcji bakteryjnej. 

  • Diagnostyka i leczenie

    Rozstrzenie oskrzeli potwierdza się zwykle w badaniu TK, które wykazuje nieprawidłowości w drogach oddechowych bardziej wyraźnie niż zwykłe badanie RTG. Stan ten można leczyć następującymi metodami:

    • Techniki oczyszczania dróg oddechowych (fizjoterapia), wspomagające odkrztuszanie nadmiaru śluzu z płuc
    • Redukcja zwężenia dróg oddechowych za pomocą B2-mimetyków 
    • Regularne leczenie makrolidami (klasa antybiotyków o działaniu przeciwzapalnym)
    • Leczenie zaostrzeń za pomocą antybiotyków
  • Obciążenie

    • Wzrasta liczba zgłaszanych zgonów z powodu rozstrzenia oskrzeli 
    • Szacowany koszt opieki w przypadku jednego epizodu w szpitalu to €5900
    • 50% ludzi z rozstrzeniem oskrzeli cierpi z powodu innego stanu, np. mukowiscydozy lub niedoboru odporności, co sprawia, że są bardziej podatni na rozwój choroby
    • W porównaniu do dzieci w Europie rozstrzenie oskrzeli występuje szczególnie często u osób pochodzących z Wysp Pacyfiku

     Częstość hospitalizacji z powodu rozstrzenia oskrzeli. Dane z World Health Organization Hospital Morbidity Database, aktualizacja z października 2011, i Eurostat, aktualizacja z marca 2012. Brak danych dla następujących krajów, w których dane dotyczące rozstrzenia oskrzeli podawano wraz z danymi dotyczącymi POChP: Niemcy, Francja, Węgry, Irlandia, Macedonia, Holandia, Rumunia, Szwecja i Turcja.

  • Bieżące i przyszłe potrzeby

    • Rozstrzenie oskrzeli innego typu niż wywołane mukowiscydozą (rozstrzenie oskrzeli niezwiązane z CF) to jedna z najbardziej pomijanych chorób dróg oddechowych. Aktualnie nie ma ustalonej klasyfikacji tej choroby, niewiele jest specjalistycznych świadczeń oraz informacji o długotrwałym wpływie choroby
    • Potrzebne są istotne badania naukowe, zmierzające do pogłębienia wiedzy o chorobie i postępowaniu w przypadku osób, które na nią cierpią